مدرسه فمينيستي: سعيد سلطاني طارمي ( متولد 1333) را با اولين مجموعه شعرش "‌بدايع شكوهمند زن و زمين"‌(‌روشنگران ومطالعات زنان ،1385) مي شناسيم . زبان و نوشتار لطيف و رويكردي متفاوت نسبت به حضورزنانه و زبان زنانه ازبرخي مردان شاعراز مشخصه هاي شعري اوست . دومين مجموعه شعر او با نام "‌از زلف هاي خورشيد گرفتن"‌( نشر روشنگران، 1386) نيز گواه رویکرد متفاوت اوست.

25 مردادماه، درست 2 ماه از جان باختن سهراب اعرابی گذشت... اينك سعید سلطانی در ميانه ميدان سبز و زبان هاي سرخ، سراغ مادر سهراب آمده و برگ سبز خويش را نثار رنگين كمان آرزوهاي مادرانه وي مي كند...

تقديم به مادر سهراب ....

مي آيد

ازخانه هاي ما به خيابان

و درهواي روشن آزادي

تكثير مي شود

و مثل شعله هاي فراسرخ

ذهنيت مدور ميدان را

سرمست مي كند.

او،

از بارش گلوله نمي ترسد

و خون خويش را

بر آسفالت

به پرچم

تبديل مي كند.

مي آيد

از انتظارسوخته ي تهمينه

و پهلوي شكافته اش را ديگر

پنهان نمي كند.

بر سينه اش قرنفل سرخي است

كه ازنگاه عاشق گردآفريد مي جوشد.

و درخيال خوني تاريخ

تصوير جاودانه ي خود را

مي سازد

مي آيد

از گردش شبانه به خانه

در را نبند مادر

سهراب پشت در

بي تاب مي شود.